ارتباط با کودک

اینگونه فرزندتان را تحت تاثیر قرار دهید:

شاید برای شما هم اتفاق افتاده که هر وقت خواستید با کودک‌تان حرفی بزنید او نگاهش را به طرف دیگر چرخانده یا غر زده یا زبان بدنش طوری بوده که به شما فهمانده مشتاق شنیدن سخنان شما نیست‌‌

قطعا همه‌ی ما می‌‌خواهیم تجربه‌های زندگی خود را به فرزندان‌مان منتقل کنیم یا گاهی آن‌ها را نصیحت کنیم اما وقتی احساس می‌‌کنیم برای حرف‌های ما ارزشی قائل نیستند سعی می‌‌کنیم حرف‌هایمان را بارها تکرار کنیم یا داستان‌مان را شاخه و برگ بیشتری بدهیم و بیشتر صحبت کنیم‌‌‌‌.

فکر نکنید هرچه بیشتر تکرار کنید کودک بیشتر همکاری و توجه می‌‌کند‌‌‌‌. درواقع هرچه بیشتر صحبت می‌‌کنید کمتر شنیده می‌‌شوید ولی نکته اینجاست که چگونه می‌‌توانیم ارتباط درست برقرار کنیم؟

کودک زمانی به حرف‌های ما گوش می‌‌دهد که ارتباط خوبی با ما داشته باشد و برای برقراری یک ارتباط خوب با کودک لازم است زمان کافی را اختصاص دهیم و به حرف‌های او بیشتر توجه کنیم.‌‌.

علاوه بر اینکه برای حرف شنوی نیاز به بالا بردن کیفیت رابطه دارید نکاتی هم وجود دارد که در هنگام صحبت کردن با فرزند‌تان باید آن‌ها را رعایت کنید‌‌‌‌. برای مثال: سعی کنید ارتباط چشمی با کودک‌تان برقرار کنید زیرا وقتی شما در آشپزخانه حین انجام کارها پشت به او صحبت می‌‌کنید، نباید خیلی توقع حرف‌شنوی از طرف کودک را داشته باشید‌‌‌‌. همچنین باید با او آرام و قاطع صحبت کنید‌‌‌‌. وقتی با هیجان و عصبانیت و پرخاشگری صحبت می‌‌کنید، خیلی گفت و گوی موثری نخواهید داشت‌‌.

نکته بعدی این است که از عبارت‌های کوتاه و دقیق و واضح استفاده کنید و سخنرانی نکنید‌‌‌‌. معمولا وقتی چندپیام پشت سر هم به کودک‌تان می‌‌دهید او نمی‌تواند تمام پیام‌ها را به ذهنش بسپارد‌‌‌‌. بنابراین به حرف شما عمل نمی‌کند‌‌‌‌. کودکان کم‌سن و سال یا کودکانی که فقدان توجه و تمرکز دارند، پیام اول را به ذهن‌شان می‌‌سپارند و بقیه را فراموش می‌‌کنند.‌‌.

نکته‌ی بعدی این است که ساده و روشن صحبت کنید و از جملات مبهم اجتناب کنید و دقیقا کاری را که از او انتظار دارید توضیح دهید.‌‌

نکته‌ی مهم دیگر این است که از عبارت‌هایی مثل، همیشه، هرگز و هیچ‌وقت استفاده نکنید‌‌. این کلمات چون بار سرزنش‌آمیز دارد حرف شنوی کودک را پایین می‌‌آورند.‌‌.

نکته‌ی دیگر اینکه از کلمه‌ی «چرا» استفاده نکنید‌‌. «چرا» معمولا تاثیرگزار نیست‌‌‌‌. کودکان کم سن و سال معمولا نمی‌دانند چرا کاری را انجام می‌‌دهند و هنوز قدرت فکر و تکلم ندارند تا بتوانند در مورد علت کارشان به ما توضیح دهند.‌‌‌‌

سعی کنید بیشتر درمورد احساس‌تان به او بگویید به جای اینکه مستقیما از کودک در مورد اعمال و رفتارش انتقاد کنید‌‌‌‌. مثلا به جای اینکه بگویید چرا گلدان را شکستی؟ بگویید از اینکه این گلدان را شکستی من واقعا ناراحت هستم

نکته‌ی آخر این که از جملات پرسشی استفده نکنید‌‌‌‌. درواقع وقتی تقاضای خودتان را به صورت پرسشی بیان می‌‌کنید این فرصت را به فرزندان‌تان می‌‌دهید که به شما نه بگویند‌‌.

علت لجبازی کودکان

محروم بودن از مهر و محبت والدین و اطرافیان.

براورده نشدن احتیاجات اساسی و ضروری.

برخورد مستبدانه ی پدر و مادر با کودک.

برآورده نشدن خواسته های به حق کودک.

عدم توجه و محبت کافی و لازم به کودک

دست زدن به لجبازی برای نشان قدرت و مقاومت

یادگیری و تقلید لجبازی از دیگران

درگیری و تنش بین والدین

به دنیا آمدن کودکی جدید در خانواده

لوس شدن بیش از حد کودک

مقاومت والدین در مقابل کارهای نادرست کودک

دعواي_والدين

سخنی با والدین

علی رغم اینکه ما نمی خواهیم به فرزندانمان عمداً آسیبی بزنیم ولی در جدالهای لفظی با همسرمان بدترین آسیب ها را به فرزندانمان میزنیم روح و جسم بچه ها زیر بار آوار این جنگهای خانگی لِه میشود

تخریب از جایی شروع میشود که بچه ها مرتب از خودشان سوال میکنند (واقعاً پدر ومادرم یکدیگر را دوست ندارند؟نکنه وجود من باعث این اختلاف است و…)واز جایی مخرب تر میشود که پدر ومادر شروع به تهدید یکدیگر می کنند(صدات رو بِبُر وگرنه خفه ات میکنم،همین فردا میبرم طلاقت میدم،آخرش از دست تو خودم رو میکشم

وتوجه کنید که بچه های کوچک نمی توانند تشخیص دهند که این نوع صحبت کردن شما از سر خشم وناراحتی است آنها به راستی باور میکنند که قصد کشتن یا ترک یکدیگر را دارید و از آن جایی که معمولا بیشتر تهدید ها مادر را نشانه میگیرد و مادر اولین منبع آسایش و نوازش کودک است، پس در واقع امنیت او در حال تهدید شدن است این باعث احساس نا امنی و نگرانی بسیار شدید در ذهن و روح کوچکش میشود که در تمام سالهای عمر، زندگیش را تحت تأثیر قرار میدهد.

بچه ها معنی صفاتی را که شما با خشم و کینه به یکدیگر نسبت میدهید نمی دانند آنها این صفات را باور میکنند و همین باعث ترس و نگرانیشان از یکی از والدین میشود ـ

⭕️اما بدترین کاری که ما میکنیم این است که در مقابل چشمان وحشت زده کودکمان دعوا میکنیم ولی در خلوتی دو نفره آشتی میکنیم ـ

لطفاً بعد از اینکه آشتی کردید به فرزندانتان هم نشان دهید که یکدیگر را همچنان دوست دارید و در کنار هم زندگی میکنید این باعث میشود کمی از نگرانی و اضطرابشان کاسته شود.

سخنی با والدین

 اگر تربيت را به ده بخش تقسيم كنيم ، نه بخش آن وظيفه مادر و يك بخش وظيفه پدر

اما يك بخش پدر بسيار مهم تر از ٩ بخش تربيتي مادر است .

يك بخش تربيتي پدر عبارت است از

 "دادن حس آرامش و امنيت رواني" به همسرش تا بتواند وظايف مادري اش را با آرامش و سلامت روان انجام دهد

تربیت_کودک

سخنی باوالدین

پیامدهای ویرانگر مقایسه در تربیت فرزند

مقایسه فرزندان با یکدیگر و یا با فرزندان دیگران ، پیامدهای خطرناکی به دنبال دارد که به ذکر آن خواهم پرداخت

حسادت

اگر بچه هایمان را با یکدیگر و یا با بچه های دیگران مقایسه کنیم ، اولین نتیجه اش روشن شدن شعله حسادت در وجود فرزندمان خواهد بود

دو چیز سبب ایجاد حسادت در فرزندان خواهد شد

1)مقایسه ۲) تبعیض

گاهی در بعضی خانواده ها دیده می شود که والدین یکی از بچه هایشان را بیشتر از بقیه دوست دارند و این دوست داشتن اضافی را در رفتار و در کردارشان نشان می دهند. والدین گرامی! این تبعیض شما ، اولین لطمه را به همان فرزندی وارد می کند که بیشتر از بقیه دوستش دارید. زیرا وقتی شما به او بیشتر توجه می کنید ، برادران یا خواهران دیگر او ، از روی حسادت به او کینه می ورزند و دشمنی شان با او روز به روز بیشتر شده و گاهاً او را از خود طرد می کنند . من به چشم خودم دیدم خانواده ای را که نسبت به یکی از فرزندانشان رفتار بهتر و توجه بیشتری داشتند و به مرور زمان بقیه بچه ها دشمن سر سخت این فرزند شدند و او را طرد نمودند. لذا نه بچه هایتان را به هم مقایسه کنید و نه بین آنها تبعیض قائل شوید..

کارشکنی و تخریب دیگران

وقتی شما کودکتان را مثلاً با پسر عمویش مقایسه می کنید و خوبی های پسر عمویش را بر سرش می کوبید ، فرزند شما دنبال بهانه ای می گردد تا پسر عمویش را جلوی شما بد جلوه دهد و با تهمت های مختلف شخصیت پسر عمویش را تخریب نماید.

احساس رضایت از کوچک شدن دیگران

وقتی که شما مدام از پسران همسایه و … تعریف می کنید ، کوچک شدن آنها برای کودکتان لذت بخش می گردد ، لذا وقتی متوجه می شود پسر همسایه فلان کار بد را انجام داده ، احساس خوشحالی می کند از اینکه او در نظر شما تحقیر شده است. این رفتار در آینده پسر شما را به انحرافات زیادی مثل تحقیر کردن دیگران از راه های مختلف می کشاند.

دروغ ، کتمان ، تظاهر

بعضی از والدین می گویند: من خوبی های پسر همسایه را به بچه ام می گویم تا او نیز خود را مثل پسر همسایه اصلاح کند. من در اینجا به این دسته از والدین عرض می کنم که نه تنها پسر شما با این کار اصلاح نخواهد شد ، بلکه سعی می کند با دروغ و کتمان و ریا کاری عیب خود را بپوشاند. مثلاً شما مدام از درس خواندن پسر همسایه می گویید ، این رفتار باعث می شود که پسر شما از درس بیزار شده و در جواب شما که از او می پرسید درس خوانده است یا نه؟ ، به خاطر اینکه دوباره سرزنش نشود ، به دروغ می گوید: بله خوانده ام.

کنجکاوی و مچ گیری

وقتی شما از پسر خاله ی بچه یا دیگران جلوی بچه تان تعریف می کنید و خوبی های او را به رخ بچه تان می کشید ، فرزند شما مدام در فکر این است که یک ایراد در پسر خاله اش پیدا کند و او را از چشم شما بیندازد.

کسانی که مقایسه می شوند ، دچار توهم غلط می شوند

مثلاً شما مدام پسرتان را تحقیر و خوبی های خواهرش را بر سرش می کوبید. این رفتار باعث می شود که اگر زمانی با دخترتان به بیرون از منزل بروید و پسرتان را با خود نبرید ، پسر شما با خود توهمات غلط کند و بگوید: حتماً رفتند تا براش چیزی بخرند ، اونا اصلاً من رو دوست ندارن و … و این توهمات عوارض خطرناکی در پی داشته که یکی از عوارض مخرب آن ایجاد کینه در وجود پسرتان خواهد بود.

از بین رفتن اعتماد به نفس

وقتی مدام از ضعف فرزندتان صحبت می کنید و خوبی های دیگران را به رخش می کشید ، به مرور زمان او باور می کند که از دیگران کمتر است و احساس بیهودگی می کند و اعتماد به نفس خود را از دست خواهد داد

شعله ور شدن خطرناک نیاز به تعریف و تمجید دیگران

اگر به فرزندتان محبت نکنید و مدام با مقایسه کردن او با دیگران تحقیرش کنید ، او کمبود محبت را در خود احساس می کند و سعی می کند در جامعه کمبود محبت خود را جبران نماید؛ خصوصاً دختران. لذا اگر به دختری در منزل محبت نشود ، او در خیابان با یک جمله ی محبت آمیز کوتاه از طرف جنس مخالف ، به سمت او کشیده شده و رابطه اش با جنس مخالف آغاز می گردد که آثار مخربی را در پی خواهد

به فرزندان خود بیاموزید از باختن درس بگیرند و از موفقیت لذت ببرند به فرزندان خود بیاموزید که یک برنده با ادب باشد و یک بازنده سربلند. به آنها بیاموزید که مسئله مهم بردن نیست؛ شرکت کردن در مسابقات هم به همان اندازه مهم است. به آنها بیاموزید که شکست محدود و موقتی را بپذیرند اما هرگز امید بی انتها را از دست ندهند.  با یک تبسم، یک کلمه تشویق آمیز و یک دست نوازش، تفاوت بردن و باختن را برای فرزندان خود رقم بزنید.

رژیم غذایی کودکان بیش فعال

با توجه به تحقیقات انجام شده می توان گفت برای کاهش شیطنت کودکان بیش فعال(ADHD) که خیلی پُر جنب و جوش هستند، و به اصطلاح خیلی شلوغ می کنند، مصرف مواد مغذی زیر مفید است:

اسیدهای چرب ضروری

تحقیقات بسیاری نشان داده اند که غلظت اسیدهای چرب “امگا-۳″ و “امگا-۶″ در این افراد به مقدار زیادی پایین تر است و این کودکان، علائم کمبود اسیدهای چرب ضروری مانند تشنگی زیاد را نشان می دهند.

کنجد، تخمه ی کدو تنبل و تخمه ی آفتابگردان منابع خوبی از اسیدهای چرب امگا-۶ و ماهی آزاد و ساردین، از منابع خوب اسیدهای چرب امگا-۳ می باشند.

ویتامین B6

ویتامین B6 یک فاکتور ضروری برای اغلب مسیرهای متابولیکی اسیدهای آمینه، شامل مسیرهای دکربوکسیلاسیون برای دوپامین، آدرنالین، وسروتونین می باشد. از این طریق، ویتامین های گروه B سبب بهبود رفتار در برخی کودکان مبتلا به ADHD شده است. در برخی کودکان بیش فعال، سطح سروتونین خون پایین است، در نتیجه دوز بالای ویتامین B6 با افزایش میزان سروتونین خون سبب بهبود علائم می شود.

آهن

کمبود آهن، دقت و توجه را به میزان قابل توجهی کاهش داده و به مکمل یاری پاسخ مثبت می دهد. برخی مطالعات نشان داد که با مکمل یاری آهن، ۳۰ درصد بهبود در این کودکان مشاهده شده است.

منیزیم

برخی بررسی ها نشان داده اند که کمبود منیزیم اغلب در ADHD دیده می شود و با دریافت منیزیم، بیش فعالی به طور قابل ملاحظه ای کاهش می یابد.

روی

چندین مطالعه نشان داده است که این ماده ی معدنی در سرم افراد مبتلا به بیش فعالی کم است که می تواند ناشی از کاهش دریافت یا جذب آن باشد. بر طبق دیگر مطالعات دریافت روی از طریق تغذیه ممکن است در پاسخ این کودکان به دکستروآمفتامین موثر باشد.

برخی داروهای گیاهی، به دلیل خواص آرام بخش و ضد اضطراب در درمان این کودکان بسیار رایج است، زیرا کودکان بیش فعال،مکررا دچار مشکلات خواب می شوند.از جمله رایج ترین این گیاهان آرام بخش می توان به سنبل الطیب و گل ساعتی اشاره نمود.

غذاهایی که باید از خوردن آن ها اجتناب نمود عبارت اند از:

شکر و غذاهای حاوی آن مانند: بیسکویت، کیک، شیرینی، شکلات و نوشابه های شیری

اگرچه اغلب شکر به عنوان علتی برای بیش فعالی ذکر می شود،اما مطالعات کنترل شده، تاثیرات منفی آن را بر روی رفتار اثبات ننموده اند. گرچه شواهد اندکی موید تاثیر شکر بر روی رفتار است، اما باید فواید کاهش مصرف شکر را مد نظر داشت.

رنگ ها مانند تارترازین (نوعی رنگ غذایی به رنگ نارنجی) که در غذاهای آماده بسته بندی شده ، آدامس، شکلات، آب لیمو، سس ها، کمپوت ها، کنسرو نخود فرنگی، نوشابه های گازدار وجود دارد.

اسید بنزوئیک (نوعی نگهدارنده مواد غذایی)، در مرباها،پوره میوه ها، آب میوه ها، ترشی ها و سس های سالاد استفاده می شود.

نوشابه های گازدار که به دلیل محتوای بالای فسفر آن ها و برهم زدن تعادل کلسیم و فسفر بدن می توانند منجر به بیش فعالی شوند.

قهوه، چای، کولا و سایر نوشیدنی های حاوی کافئین می توانند علائم بیماری را تشدید نمایند

نکات مهم

تجمع فلزات سمی همانند سرب، آرسنیک، آلومینیوم، جیوه، یا کادمیوم نیز می تواند سبب مشکلاتی در یادگیری و رفتار کودکان شود. سرب می تواند سبب تخریب ادراک و رفتار کودکان شود. بر اساس تحقیقات، اصلاح سطح سرب بدن ( از طریق مواد شلاته کننده مانند ویتامین)، در کودکان بیش فعالی که میزان سرب بالاتری داشتند، موجب بهبود رفتار قابل ملاحظه ای گردید.

قانون اول

 ده قانون ساده_تربيت کودکان

رفتار درست بچه ها را تقویت کنید

 رفتار درست بچه ها را تقویت کنید نه بد رفتاری شان را

درخواست های مؤدبانه ی بچه ها را تقویت کنید، نه نالیدن ها، فریاد زدن ها، کج خلقی ها یا قهر کردن هایشان را

سعی کنید بحث و گفت و گوهای آرامی را که در بینتان وجود دارد، چند برابر کنید، نه مجادله کردن، پافشاری و جنگیدن هایی که گاه و بیگاه بینتان به وجود می آید

قانون سوم

از فرزندانتان توقع رفتار خوب داشته باشید

بچه ها باید بدانند که شما چه توقعی از آنها دارید و آنها چه توقعی می توانند از شما داشته باشند. وقتی بچه ها بتوانند پیش بینی کنند که عکس العمل شما در برابر رفتارشان چگونه خواهد بود، می توانند رفتارهای انتخابی خود را بهتر کنند. مطمئن باشید که می توانید.

قانون دوم

 ده قانون ساده_تربيت کودکان

به آنها بیاموزید که قبل از صحبت فکر کنند

همیشه در حین حرف زدن با فرزندانتان از آنها بپرسید: «منظور تو دقیقاً چیست؟

 چقدر راجع به این حرف فکر کرده ای؟»

از او بخواهید که همیشه حرف هایش را بسنجد بعد آنها را بر زبان بیاورد؛ اگر به این روش عمل کرد، برای ثابت قدم بودنش به او پاداش دهید

قانون پنجم

 ده قانون ساده تربيت کودکان

وقتی الگوی بد رفتاری را تشخیص دادید، شیوه ی رفتاریتان را تغییر بدهید

به فرزندتان قوانین رفتاری حاکم بر خانواده تان را بگویید؛ دقت کنید که این قوانین باید مشخص، ثابت و عقلانی باشد. از جدول های رفتاری و تعهدات استفاده کنید، موقعیت ها و رفتارهای خوبشان را پر رنگ کنید؛ از آنها حمایت کنید و تشویق هایتان را هم در این جدول بگنجانید.

قانون ششم

تنبیه معقول در نظر بگیرید

در برابر بچه هایتان از تنبیه هایی استفاده کنید که به آنها بیاموزد در برابر اعمال و رفتارشان مسؤولند. تنبیه های معقول می تواند کار ساز باشد. این تنبیه ها می توانند شامل محدود کردن و کوتاه کردن زمان های بیرون بودنشان باشند. فراموش نکنید وقتی از دستشان عصبانی هستید به هیچ عنوان آنها را تنبیه نکنید

قانون هفتم

 ده قانون ساده تربيت کودکان

از کودکی به آنها درس زندگی بدهید

وقتی فرزندتان هنوز کوچک هستند، مسؤلیت پذیری و تصمیم گیری را به آنها یاد بدهید. این دروس، آنها را برای دنیای واقعی آماده خواهد کرد. به خاطر داشته باشید که بچه ها به محدودیت ها، ساختار و قوانینی پایدار و یکنواخت احتیاج دارند.

قانون هشتم

 ده قانون ساده تربيت کودکان

به آنها عشق بورزید

علی رغم رفتارهای خوب یا بد فرزندانتان به آنها عشق بورزید و روی نکات مثبت اخلاقی و رفتاریشان تمرکز و توجه کنید..

قانون نهم

بگویید که کار خوب بدون پاداش نخواهد ماند

برای اینکه فرزندتان نسبت به انجام کارهای درست احساس خوبی داشته باشند، باید به آنها بیاموزید، که خودشان در پی بدست آوردن پاداش کار درست خود باشند.

قانون دهم

محیط و فضای خانوادگی سالم و دلپذیری را ایجاد کنید

استعدادها و توانایی هایشان را شناسایی کنید و ضعف هایشان را بپذیرید و در رفع این ضعف ها به آنها کمک کنید. قبول کنید که هیچ کس بدون عیب نیست و به آنها فرصت جبران بدهید.

برخی از علت های اضطراب در كودكان

مشاجرات والدین

احساس کمبود محبت

انتظار داشتن بیش از حد از فرزندان

تأثیر رفتار همسالان